ধৰ্ষণৰ মহাব্যাধিক প্ৰতিৰোধ কৰিবই লাগিব
ভাৰতত নাৰীৰ বিৰুদ্ধে সংঘটিত হোৱা চতুৰ্থটো অপৰাধ হৈছে ধৰ্ষণ। এই ধৰ্ষণৰ খবৰ আমি প্ৰায় সদায়েই পাওঁ, ধৰ্ষণ শব্দটোৰ ভয়াবহতা সকলো মানুহৰে মনত সোমায় আছে। এদিন কাৰোবাৰ ধৰ্ষণ হয় আৰু সকলোৱে লগ হৈ প্ৰতিবাদ কৰে, আন্দোলন কৰে আৰু তাৰ কিছুদিন পিছত সকলো কথা আগৰ দৰে সাধাৰণ ভাৱে চলি থাকে। আজিকালি কেতিয়াবাটো এনেকুৱাও হয় যে বহুত ডাঙৰকৈ অথবা বহু দিন ধৰি চলি থকা বাতৰিত পোৱা ধৰ্ষণ কাণ্ডবোৰক এৰি বাতৰিত নোপোৱা ধৰ্ষণ কাণ্ডবোৰৰ কথা আমাৰ মানু্হবোৰে গুৰুত্বই নিদিয়ে। সেইবোৰ শুনিলে এনেকুৱা লাগে যেন ধৰ্ষণৰো শ্ৰেণবিভাজন কৰা হৈছে, ধৰ্ষণৰ ঘটনাবোৰো যেন কম বেছি পৰিমাণৰ প্ৰচাৰৰ সৈতে জৰিত হৈ পৰিছে। ধৰ্ষণৰ বিৰুদ্ধে ন্যায় বিচাৰি শ শ মানুহে আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী হাতত লয় কিন্তু লাজৰ কথা যে সেই আন্দোলনকাৰীৰ মাজতো বহুতো ধৰ্ষণকাৰী সোমায় থাকে। নেচনেল ক্ৰাইম ৰেকৰ্ডছ ব্যুৰোৰ (NCRB) ২০২১ চনৰ বাৰ্ষিক প্ৰতিবেদন অনুসৰি সমগ্ৰ দেশতে ৩১,...








